Ontvang nieuwsbrief:  12319 leden Zet de zoekwekker - Bookmark dit  - Contact - Wie?

100% WEB 1.0
HOOFDMENU
DATABASES:
Personenzoeker
Documentzoeker
Domeindossier
Google Tools
Linkhopper
Begluur zoekenden
NIEUWS:
Nieuws Voelspriet
Nieuws uit USA
Tijdschriftennieuws
Eerder nieuws

ZOEKTIPS:
Google Geheimen

Helpdesk zoeken
De beste zoektips
Mens en Machine

Op de zoeksofa
Waarom zoek ik?
Waarmee zoek ik?
Vriend(in) Voelspriet
Gratis nieuwsbrief
Zoekwekker
Zoeklinks
Zoekgemeenschap
LINKS:
Naakte zoekers
Geheime zoeklinks
NASLAG:
Zoekboeken
Zoekmachines
Dossier Google
Dossier AltaVista
Zoekaudio & Video
Verborgen Web
Cursussen
Onderzoeken
Zoekgeschiedenis
Terug in de tijd

Google Top 100
ZOEKVARIA:
Google Fotoalbum
Geloofwaardigheid

WEBWINKEL


Google even handig als gevaarlijk

Door Peter Olsthoorn

Gepubliceerd met toestemming van de auteur. Oorspronkelijk gepubliceerd op Planet Internet, 31 december 2002.

Brede acceptatie van de weblog en van Google als superieure zoekdienst waren voor mij de opvallendste ontwikkelingen van het internet in 2002. Met de weblog geven mensen zichzelf bloot, met 'Googelen' wordt dat voor je gedaan.

Ik zal het eerlijk toegeven: vaker dan goed is aan tafel privťā en tijdens gesprekken onderweg verlang ik naar toegang tot Google. Dat is het gevolg van een slecht geheugen en het gemak dat ik tijdens het werk voor het minste of geringste Google raadpleeg.

Google is de vleesgeworden kennismaatschappij: steeds meer informatie, en je weet steeds minder. Ofwel: een stortvloed aan kennis, maar steeds minder wijsheid afgaande op het reproduceren en interpreteren van die kennis in de media om ons heen.

Het gaat me niet eens zozeer om Google zelf, misschien staat er morgen een veel betere concurrent op, maar om de invloed van zoekdiensten. In feite is er sprake van een soort van wedergeboorte, van een herwaardering. Zo rond 1996 mocht AltaVista zich verheugen in een enorme waardering voor de zoekresultaten. Maar net als Ilse in Nederland heeft AltaVista mede door gebrek aan strategie van steeds wisselende eigenaren het onderspit moeten delven.

De strategie van Google is duidelijk en buitengemeen pragmatisch, dat wil zeggen klant- en internetgericht. De ervaringen, de vragen en het klikgedrag van de gebruikers vormen de belangrijkste leidraad bij de ontwikkeling.

Iedereen heeft de uitzonderlijke kracht mogen ervaren, ook de politie die na 30 jaar met Google de Amerikaanse vliegtuigkaper Patrick Critton wist te vangen.

De bewondering voor Google als bedrijf is recent nog uitgebreid beschreven in een artikel in New York Times. De perfecte accuratesse benadert Google niet, maar ze vordert in de goede richting, de eeuwigdurende doelstelling. Al geruime tijd weten we artikelen in Planet Multimedia via Google veel beter te vinden dan met de eigen zoeker.

Google gaat door

Een van de fraaie aspecten van Google is de wetenschappelijke ontwikkeling aan de hand van empirisch onderzoek. In een interview met Salon vertelde Monika Henzinger, Research Director, over de grootste uitdaging: het menselijk zoekgedrag simuleren en erop vooruitlopen.

Wie nog veel meer over Google wil weten, kunnen we van harte het Google-dossier van Voelspriet aanbevelen. Het zijn - uiteraard - voornamelijk positieve berichten want Google doet het goed. Maar bij alle jubel kunnen we kritiek niet uit de weg gaan.

Zeker de machtsvorming is gevaarlijk. Zoals Windows bepaalt hoe we moeten computeren kan Google straks voor een groot deel bepalen hoe het internet wordt opgebouwd en bezocht, en vooral hoe de reputaties van mensen en bedrijven worden gerangschikt en beoordeeld. Het 'Googelen' (spreek uit: koegelen) is een opinion leader van formaat geworden.

Een aardig grapje is nog Googlism.com, tot iemand ergens schrijft: 'XY is een asshole' etc. Google corrigeert niet. Zo heeft een geachte collega van Smallzine ondergetekende bestempeld als Telegraaf-journalist. Hoeveel personeel extra zou het Google kosten als ze op dit soort dingen wordt aangesproken?

Het schijnt dat je met wat aandrang postings kunt laten schrappen uit de Google Groups kunt laten weghalen.

Google gaat vrij snel overstag voor juridische druk, of vermeende druk. Niet fraai was het dwarsbomen van Xenu.net door Google op aandrang van Scientology. In dezelfde categorie viel het zwichten voor Deutsche Bahn.

Waren deze gevallen nog afgedwongen, anders lag dat met de vrijwillige censuur voor Duitse en Franse zoekers: het gaat om sites van extreme groeperingen, waarvoor Google vreest vervolgd te zullen worden. Nu een Australische rechter nader heeft bepaald dat een publicatie ook juridisch aansprakelijk is in landen waar de pagina's worden gezien (dus in alle landen) krijgt de juridische afdeling van Google het slechts drukker.

Google hield aanvankelijk tegen de Chinese repressie lang stand, maar uiteindelijk kwam er een of andere vage uitkomst.

Het opvallendst hieraan vond ik de betrachte geheimzinnigheid over de censuur in Europa en de onderhandelingen met China. Google had kennelijk wat te verbergen. Uit eigen beweging macht inperken begint met het in stand houden of vergroten van de transparantie. Amerikanen hebben op dit terrein hun hele geschiedenis door zwakke knieŽn getoond.

Het grootste gevaar in deze voor Google zelf, vormen haar logs. Greg Rae zei in genoemd artikel in de New York Times dat hij onder meer het zoeken op het Nederlandse woord 'Miltvuur' boekstaafde. Het is voor speurders naar 'de terroristen' buitengewoon aantrekkelijk om zoeklogs te onderzoeken.

Verdeel en heers

Google wordt, onbedoeld, een verdeel-en-heers mechanisme, zoals eerder gesteld. Nu is Google, ook volgens bedrijven die ondernemingen aanbieden om zoekresultaten te manipuleren, de minst te beÔnvloeden zoekdienst. Het kan nog wel, bijvoorbeeld met de Google Time Bomb. Hier maakte Scientology al misbruik van. Webloggers sloegen terug.

Dit berichtte journalist en privacykenner Wessel Zweers via Netkwesties, een uitgave waarvoor hij Google kritisch volgt. Dit leidde onder meer tot Google wordt persoonlijk alsmede Van Googlewhacking naar Googlebombing en ook Het bedwelmende Google-gevoel met:

'Is Google werkelijk zo goed? Enige nuchterheid is op zijn plaats...als Google werkelijk het startpunt wordt van iedere surftocht op het web, dan zou dat in feite tot gevolg hebben dat de bewegwijzering van internet grotendeels in handen komt te liggen van een commercieel bedrijf. Dan maar liever geen Google-gevoel.'

Wie zich door argwaan wil laten leiden, wat bij de machtigen der aarde nooit kwaad kan, kan terecht op Google-watch.org, niet een van de snedigst geformuleerde sites, maar wel een verzamelpunt om Google goed te volgen.

Beter maar niet specifiek op Google gericht, is de The Link Controversy Page.

Ervaring met Google News

Sinds kort gebruikt de redactie van Planet Multimedia Google News (zie artikel) om over onderwerpen die we aantreffen op gesloten bronnen ook de open bronnen terug te vinden.

In oktober merkte ik op dat er steeds minder origineel nieuws is op het internet, en steeds meer herkauwd nieuws: kortom, minder makers en meer overschrijvers. Google News laat dit ook zien.

Maar Google News is niet enkel toeschouwer, maar ook ongewild actor: betaalde bronnen leggen het af tegen gratis bronnen: je ziet nieuws bij Wall Street Journal, en komt er via Google News achter dat (op het aantal minuten nauwkeurig) dit ook net is geplaatst bij bijvoorbeeld Yahoo News die Dow Jones onbetaald aanbiedt, maar ook bij sites die, al dan niet na checken, het bericht in andere zinnen ook brengen.

Wellicht leidt dit tot aanscherping van het citaatrecht, want uiteindelijk is overschrijven nu winstgevender dan zelf maken, en raakt de verhouding tussen betaald en onbetaald nog meer uit evenwicht op internet.

Datzelfde kan wellicht optreden in de wetenschap; Google brengt onderzoeksresultaten van over de hele wereld op de muismat, en met knippen en plakken kun je ver komen. Hetzelfde zal wellicht optreden met eigen productie van muziek en film: het 'samplen' is daar een voorbode van.

Anderzijds: met een goed betaalsysteem wordt originele productie op termijn meer gewaardeerd, letterlijk; maar tot het zover is kan met behulp van Google de productie van nieuws, wetenschap, muziek etc. door Google negatief worden beÔnvloed.

Dan hebben we het nog niet over de Google cache. Het is evident dat de zoekdienst met het opslaan van pagina's in eigen databases het auteursrecht flagrant overtreedt. Maar Google zal, zo is uit haar houding al gebleken, bij de minste juridische dreiging, het cache geheugen gewoon weghalen.

Maar de sympathie die het bedrijf bij iedereen wegdraagt voorkomt kennelijk tot nu toe nog een rechtszaak. Dat is op zich al een interessant fenomeen; internet speelt eigen rechter. Wie evident meer geeft dan neemt, zoals Google, mag een potje breken...


Voelspriet heeft ook een maandelijkse nieuwsbrief over zoekmachines & zoeken